លោកុប្បត្ដិ ១: ៤-៥
(រួចទ្រង់ញែកពន្លឺពីងងឹតចេញ)
(លោកុប្បត្ដិ ១: ៤-៥) ព្រះទ្រង់ឃើញពន្លឺនោះក៏យល់ថាជាល្អហើយ រួចទ្រង់ញែកពន្លឺពីងងឹតចេញ ទ្រង់ហៅពន្លឺថាជាថ្ងៃ ហើយហៅងងឹតថាជាយប់ នោះក៏មានល្ងាចមានព្រឹកឡើង ជាថ្ងៃទី១។
『 ទ្រង់ហៅពន្លឺថាជាថ្ងៃ ហើយហៅងងឹតថាជាយប់ នោះក៏មានល្ងាចមានព្រឹកឡើង ជាថ្ងៃទី១។. 』 ពន្លឺមានការសន្យាថា
"ព្រះនឹងផ្តល់ពន្លឺដល់ពិភពលោកនៃភាពងងឹតហើយនៅថ្ងៃណាមួយពន្លឺពិតនឹងមកដល់ពិភពលោកនេះ"
។
ពន្លឺនៃរូបធាតុបំភ្លឺពិភពលោកនេះហើយពន្លឺពិតរបស់ព្រះបានមកហើយចាំងមកលើវិញ្ញាណដែលបានស្លាប់។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយពន្លឺនៃពិភពលោកមិនអាចបំភ្លឺពិភពលោកទាំងមូលក្នុងពេលតែមួយបានទេ។ នៅពេលពន្លឺទៅភាពងងឹតនឹងមកដល់ហើយនៅពេលពន្លឺមកដល់ភាពងងឹតក៏បាត់ទៅដែរ។
ពន្លឺនិងភាពងងឹតមិនអាចរួមរស់ជាមួយគ្នាបានឡើយ។​
ហេតុអ្វីបានជាព្រះជាម្ចាស់បែងចែកពន្លឺនិងភាពងងឹត?
នេះមិនមានន័យថាការបែងចែករាងកាយទេប៉ុន្តែវាមានន័យថានៅពេលពន្លឺពិតចូលមកក្នុងពិភពលោកវាត្រូវបានបែងចែកទៅជាអ្នកដែលចូលក្នុងពន្លឺពិតនិងអ្នកដែលស្ថិតនៅក្នុងភាពងងឹត។
នៅក្នុងយ៉ូហាន ១: ៥" ពន្លឺនោះក៏ភ្លឺមកក្នុងសេចក្ដីងងឹត តែសេចក្ដីងងឹតយល់មិនដល់ពន្លឺទេ ។
“នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទយាងមកក្នុងលោកនេះគាត់ត្រូវបានបែងចែកជាអ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទនិងអ្នកខាងក្រៅ។
ដើម្បីចូលទៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទយើងត្រូវតែស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវ។
នៅក្នុងយ៉ូហាន ៣: ១៩-២១
『
ហើយទោសនេះ គឺថា ពន្លឺបានមកក្នុងលោកីយ៍ តែមនុស្សលោកចូលចិត្តនឹងសេចក្ដីងងឹតជាជាងពន្លឺ ពីព្រោះអំពើដែលគេធ្វើទាំងប៉ុន្មាន សុទ្ធតែអាក្រក់ ដ្បិតអ្នកណាដែលប្រព្រឹត្តអាក្រក់ នោះតែងស្អប់ដល់ពន្លឺ ហើយមិនមកឯពន្លឺទេ ក្រែងអំពើដែលខ្លួនប្រព្រឹត្តទាំងប៉ុន្មាន បានបើកឲ្យឃើញ តែអ្នកណាដែលប្រព្រឹត្តតាមសេចក្ដីពិតវិញ នោះតែងមកឯពន្លឺ ដើម្បីឲ្យអំពើដែលខ្លួនប្រព្រឹត្ត បានសម្ដែងមកឲ្យដឹងថា បានធ្វើដោយនូវព្រះ។ 』 អ្នកដែលស្ថិតនៅក្នុងពន្លឺពិតគឺជាអ្នកដែលមានជីវិតអស់កល្បជានិច្ច។ ការស្គាល់និងការជឿលើព្រះយេស៊ូវមិនមែនជាជីវិតអស់កល្បជានិច្ចទេប៉ុន្តែបានចូលរួមជាមួយព្រះយេស៊ូវដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាង។
យើងអាចដឹងថាមានជំនឿបីប្រភេទ។
ទីមួយប្រជាជនដែលជាប់នៅក្នុងប្រទេសអេហ្ស៊ីបអាចភៀសខ្លួនចេញបានដោយសារឈាមរបស់កូនចៀមនៃបុណ្យរំលង។
ទីពីរគឺត្រូវបញ្ជូនអ្នកស៊ើបការណ៍ចំនួន ១២
នាក់ពីកាណាដាបាឌាទៅស្រុកកាណានហើយអ្នកស៊ើបការណ៍ ១០ នាក់បាននិយាយថា“
បើអ្នកចូលអ្នកនឹងត្រូវស្លាប់” ។ មានតែយ៉ូស្វេនិងកាលែបទេដែលនិយាយថា“
បើយើងចូលទឹកដីកាណានយើងនឹងកាន់កាប់ទឹកដីនេះ” ។
គេនិយាយថាការចាកចេញពីប្រជាជនទាំងអស់ជឿលើពាក្យរបស់អ្នកស៊ើបការណ៍ទាំង
១០ ហើយយំហើយយំ។ ពួកគេបានវង្វេងអស់រយៈពេល ៤០ ឆ្នាំនៅទីរហោស្ថានហើយបានស្លាប់។
ពួកគេត្រូវបានគេហៅថាបុរសចំណាស់។
ហើយបុរសថ្មីដែលកើតនៅវាលរហោស្ថានបានចូលស្រុកកាណានជាមួយយ៉ូស្វេនិងកាលែប។
ទីបីព្រះបានប្រទានច្បាប់មុនពេលដែលប្រជាជនចូលស្រុកកាណានប៉ុន្តែពួកគេបាននិយាយថាប្រសិនបើពួកគេរក្សាច្បាប់បានល្អពួកគេនឹងបានសុចរិត។
ដូច្នេះប្រជាជនបានព្យាយាមយ៉ាងខ្លាំងដើម្បីរក្សាច្បាប់ហើយពួកគេគិតថាពួកគេសុចរិតដោយថ្វាយយញ្ញបូជានៅពេលពួកគេបានធ្វើបាប។
ទាំងនេះគឺជាអ្នកដែលបានធ្លាក់ចូលក្នុងភាពសុចរិតរបស់ពួកគេ។
វាគឺជាសេចក្តីសុចរិតរបស់គាត់ក្នុងការព្យាយាមដើម្បីទទួលបានសេចក្តីសុចរិតតាមរយៈច្បាប់។
ព្រះបានប្រាប់ប្រជាជនថា
"តាមរយៈច្បាប់ដឹងថាមនុស្សទាំងអស់សុទ្ធតែជាមនុស្សមានបាបរកឃើញព្រះគ្រីស្ទជាកូនចៅនៃការសន្យាហើយរង់ចាំព្រះមែស៊ី"
។ ប៉ុន្តែប្រជាជនមិនបានធ្វើទេ។
ការប្រើវារហូតដល់សព្វថ្ងៃនិក្ខមនំពឹងផ្អែកលើឈាមរបស់ព្រះយេស៊ូដើម្បីរួចផុតពីសាតាំង។
ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយដើម្បីចូលស្រុកកាណាន (ព្រះគ្រីស្ទ)
គាត់ប្រាប់យើងថាបុរសចំណាស់ត្រូវតែស្លាប់។
និយាយម៉្យាងទៀតបុរសចំណាស់មានន័យថាអត្តសញ្ញាណរាងកាយរបស់ខ្លួនឯង។
ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថាបដិសេធខ្លួនឯង។
ទោះបីជាមនុស្សពឹងផ្អែកលើឈាមរបស់ព្រះយេស៊ូវក៏ដោយពួកគេនឹងមិនចូលក្នុងព្រះគ្រីស្ទទេលើកលែងតែពួកគេបដិសេធខ្លួនឯង។
នៅក្នុងរ៉ូម ៦: ៦-៧『
ដោយដឹងសេចក្ដីនេះថា មនុស្សចាស់របស់យើង បានត្រូវឆ្កាងជាមួយនឹងទ្រង់ហើយ ដើម្បីឲ្យតួអំពើបាប បានត្រូវសូន្យទៅ ប្រយោជន៍កុំឲ្យយើងនៅបម្រើអំពើបាបទៀតឡើយ ដ្បិតអ្នកណាដែលស្លាប់ នោះក៏បានរាប់ជាសុចរិតរួចពីបាបហើយ 』 ហើយព្រះគម្ពីរចែងថាសូម្បីតែនៅពេលដែលប្រជាជនចូលស្រុកកាណានក៏ដោយពួកគេមិនត្រូវកាត់ស្បែកដោយច្បាប់ទេប៉ុន្តែដោយការកាត់ស្បែក។
ការកាត់ស្បែកនៃបេះដូងគឺជាការកាត់ស្បែករបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ ប្រសិនបើអ្នកស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវអ្នកនឹងត្រូវបានរស់ឡើងវិញជាមួយព្រះយេស៊ូវ។
ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយប្រសិនបើអ្នកត្រូវបានចងភ្ជាប់ដោយច្បាប់ដូចជាពួកផារីស៊ីនោះការរស់ឡើងវិញនឹងមិនត្រូវបានអនុវត្តទេ។
សម្រាប់អ្នកដែលកាន់តាមក្រិត្យវិន័យព្រះគ្រីស្ទមិនបានមករកពួកគេទេ។ អស់អ្នកដែលបានចូលទៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទគឺបានស្លាប់ដោយក្រិត្យវិន័យ។
ដូច្នេះមនុស្សដែលមិនមានអ្វីទាក់ទងនឹងច្បាប់ប្រសិនបើពួកគេនិយាយថាពួកគេបានស្លាប់ជាមួយព្រះគ្រីស្ទហើយរស់នៅដោយស្របច្បាប់ពួកគេកំពុងនិយាយកុហក។
ដូច្នេះសេចក្ដីសង្រ្គោះមិនគ្រាន់តែពឹងផ្អែកលើព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូវប៉ុណ្ណោះទេប៉ុន្តែបុរសចំណាស់ត្រូវតែស្លាប់ហើយត្រូវកាត់ស្បែកនៅក្នុងបេះដូងដើម្បីឈានដល់សេចក្តីសុចរិត។
នៅក្នុងលេវីវិន័យសូម្បីតែការដឹងអំពីការសំអាតរបស់មិនស្អាតក៏ត្រូវថ្វាយជាដង្វាយលោះបាបនិងតង្វាយដុតដែរ។
ដង្វាយធួនជាការបូជាដោយឈាមប៉ុន្តែដង្វាយដុតត្រូវបានដុតបំផ្លាញចោល។ និយាយម្យ៉ាងទៀតវាមានន័យថាបុរសចំណាស់នោះបានស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូ។
ដើម្បីរួមជាមួយព្រះគ្រីស្ទយើងត្រូវស្លាប់សំរាប់លោកីយ៍
(សាថាន) ស្លាប់សំរាប់បាប (មនុស្សចាស់) ហើយស្លាប់សំរាប់ក្រឹត្យវិន័យ។
នោះហើយជាមូលហេតុដែលពួកបរិសុទ្ធចូលក្នុងព្រះគ្រីស្ទហើយស្ថិតនៅខាងស្តាំដៃនៃព្រះនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។
មុនពេលដែលព្រះយេស៊ូវបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងគាត់បានអធិស្ឋានដល់ព្រះហើយបានអធិស្ឋានថាសិស្សនឹងមានតែមួយដូចជាព្រះយេស៊ូវនៅជាមួយព្រះដែរ។
វាត្រូវបាននិយាយនៅក្នុងយ៉ូហាន ១៧: ២១-២៣ ។
『 ដើម្បីឲ្យទាំងអស់បានរួមមកតែមួយ ឱព្រះវរបិតាអើយ ដូចជាទ្រង់គង់ក្នុងទូលបង្គំ ហើយទូលបង្គំនៅក្នុងទ្រង់ដែរ គឺឲ្យអ្នកទាំងនោះបានរួមគ្នាតែមួយ នៅក្នុងយើង ប្រយោជន៍ឲ្យលោកីយ៍បានជឿថា ទ្រង់ចាត់ឲ្យទូលបង្គំមកពិត ឯសិរីល្អដែលទ្រង់បានប្រទានមកទូលបង្គំ នោះទូលបង្គំបានឲ្យដល់គេហើយ ដើម្បីឲ្យគេបានរួមគ្នាតែមួយ ដូចជាយើងក៏រួមតែមួយដែរ គឺទូលបង្គំនៅក្នុងគេ ហើយទ្រង់គង់ក្នុងទូលបង្គំ ដើម្បីឲ្យគេបានគ្រប់លក្ខណ៍ឡើង ដរាបដល់រួមគ្នាតែមួយជាស្រេច ប្រយោជន៍ឲ្យលោកីយ៍បានដឹងថា គឺទ្រង់ដែលចាត់ឲ្យទូលបង្គំមកមែន ហើយថា ទ្រង់ស្រឡាញ់គេ ដូចជាស្រឡាញ់ទូលបង្គំដែរ។ 』
នៅក្នុងម៉ាថាយ ២៤: ៣៨-៣៩『 ដ្បិតនៅគ្រាមុនទឹកជន់លិច នោះគេកំពុងតែស៊ីផឹក ហើយរៀបការប្ដីប្រពន្ធ ដរាបដល់ថ្ងៃដែលលោកណូអេចូលទៅក្នុងទូកធំ គេឥតបានដឹងខ្លួនឡើយ ទាល់តែទឹកជន់ឡើង យកគេទៅទាំងអស់គ្នា នោះដល់កាលណាកូនមនុស្សមក ក៏នឹងមានដូច្នោះដែរ 』 ព្រះគម្ពីរប្រាប់ថា“
ពួកគេមិនដឹងមូលហេតុដែលទឹកជំនន់នៅទីនោះទេហើយរហូតដល់ពួកគេបានស្លាប់” ។
មូលហេតុគឺការវិនិច្ឆ័យរបស់ព្រះ។
នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវយាងមកម្តងទៀតការវិនិច្ឆ័យគឺដូចគ្នា។ ដើម្បីបានសង្រ្គោះទាំងបីខាងលើត្រូវតែសំរេច។
"ព្រះជាម្ចាស់បានញែកពន្លឺចេញពីភាពងងឹត"
។ នេះគឺជាអ្វីដែលព្រះបានគ្រោងទុកសម្រាប់ការសង្គ្រោះមុនការបង្កើតពិភពលោក។
នេះគឺជាព្រះគុណ។
មនុស្សស្ថិតនៅក្នុងភាពងងឹតប៉ុន្តែមិនដឹងថាពួកគេស្ថិតនៅក្នុងភាពងងឹតទេ។
មនុស្សសួរពីរបៀបដែលពន្លឺនិងភាពងងឹតអាចត្រូវបានបែងចែកមុនពេលព្រះអាទិត្យនិងព្រះច័ន្ទត្រូវបានបង្កើតឡើង។
អ្នកដែលមានចំណេះដឹងអំពីពិភពលោកមិនគួរវិនិច្ឆ័យប្រាជ្ញារបស់ព្រះទេ។
ព្រះជាម្ចាស់ហៅពន្លឺថ្ងៃនិងភាពងងឹតហៅថាពេលយប់។
ហេតុអ្វីបានជាព្រះបង្កើតថ្ងៃនិងយប់ដូច្នេះ?
ការចាប់ផ្តើមនៃពិភពលោកនេះបានចាប់ផ្តើមនៅក្នុងភាពងងឹត។
ប្រសិនបើមានពន្លឺជានិច្ចភាពងងឹតនឹងមិនមកទេ។
ដូច្នេះព្រះមិនតែងតែមានពន្លឺនៅលើផែនដីនេះទេ។
នៅពេលដែលគ្មានពន្លឺវាក្លាយជាភាពងងឹតដោយខ្លួនឯង។
មូលហេតុគឺត្រូវដឹងថាមនុស្សទាំងអស់ត្រូវជាប់នៅក្នុងភាពងងឹតដោយគ្មានពន្លឺ។
ដូច្នេះវាមានន័យថាអ្នកស្ថិតនៅក្នុងភាពងងឹតប៉ុន្តែអ្នកត្រូវតែជួបពន្លឺ។
សម្រាប់មនុស្សក្នុងទីងងឹតវាមានន័យថាព្រះនឹងយាងមកជាពន្លឺ។
រ៉ូម ១: ១៩-២០『 ព្រោះការអ្វីដែលអាចនឹងស្គាល់ពីព្រះបាន នោះបានសម្ដែងមកក្នុងពួកគេហើយ ដោយព្រះទ្រង់សម្ដែងការនោះឲ្យគេឃើញជាក់ ដ្បិតអ្វីៗរបស់ទ្រង់ដែលរកមើលមិនឃើញ តាំងពីកំណើតលោកីយ៍មក ទោះទាំងព្រះចេស្តាដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច និងនិស្ស័យជាព្រះរបស់ទ្រង់ នោះឃើញច្បាស់វិញ ដោយពិចារណាយល់របស់ទាំងប៉ុន្មាន ដែលទ្រង់បានបង្កើតមក 』 វាស្ថិតនៅក្នុងភាពងងឹតតែពន្លឺបានមកដល់។ វាគឺជាការពិតដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាដឹង។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយមូលហេតុដែលមនុស្សមិនដឹងថាពួកគេស្ថិតនៅក្នុងភាពងងឹតគឺដោយសារតែពួកគេកំពុងគិតពីពន្លឺជាមុនសិន។
មនុស្សយើងប្រៀបដូចជាពន្លឺតែគិតថាខ្លួនក្លាយជាងងឹត។ ដូច្នេះពួកគេព្យាយាមធ្វើខ្លួនឱ្យស្រាលហើយចង់ធ្វើដូចព្រះ។
ពួកគេកំពុងរស់នៅដោយការបោកបញ្ឆោតដោយសាថាន។ នៅក្នុងយ៉ូហាន ៨:១២ “ ព្រះយេស៊ូវទ្រង់មានព្រះបន្ទូលទៅគេម្តងទៀតថា ខ្ញុំជាពន្លឺលោកីយ៍ អ្នកណាដែលតាមខ្ញុំ នោះមិនដែលដើរក្នុងសេចក្ដីងងឹតឡើយ គឺនឹងមានពន្លឺនៃជីវិតវិញ " ដើម្បីរួចផុតពីសាតាំងយើងត្រូវតែចូលទៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។
Comments
Post a Comment