លោកុប្បត្ដិ ១: ៤-៥
( រួច ទ្រង់ ញែក ពន្លឺ ពី ងងឹត ចេញ ) (លោកុប្បត្ដិ ១: ៤-៥ ) ព្រះ ទ្រង់ ឃើញ ពន្លឺ នោះ ក៏ យល់ ថា ជា ល្អ ហើយ រួច ទ្រង់ ញែក ពន្លឺ ពី ងងឹត ចេញ ទ្រង់ ហៅ ពន្លឺ ថា ជា ថ្ងៃ ហើយ ហៅ ងងឹត ថា ជា យប់ នោះ ក៏ មាន ល្ងាច មាន ព្រឹក ឡើង ជា ថ្ងៃ ទី ១។ 『 ទ្រង់ ហៅ ពន្លឺ ថា ជា ថ្ងៃ ហើយ ហៅ ងងឹត ថា ជា យប់ នោះ ក៏ មាន ល្ងាច មាន ព្រឹក ឡើង ជា ថ្ងៃ ទី ១។ . 』 ពន្លឺមានការសន្យាថា "ព្រះនឹងផ្តល់ពន្លឺដល់ពិភពលោកនៃភាពងងឹតហើយនៅថ្ងៃណាមួយពន្លឺពិតនឹងមកដល់ពិភពលោកនេះ" ។ ពន្លឺនៃរូបធាតុបំភ្លឺពិភពលោកនេះហើយពន្លឺពិតរបស់ព្រះបានមកហើយចាំងមកលើវិញ្ញាណដែលបានស្លាប់។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយពន្លឺនៃពិភពលោកមិនអាចបំភ្លឺពិភពលោកទាំងមូលក្នុងពេលតែមួយបានទេ។ នៅពេលពន្លឺទៅភាពងងឹតនឹងមកដល់ហើយនៅពេលពន្លឺមកដល់ភាពងងឹតក៏បាត់ទៅដែរ។ ពន្លឺនិងភាពងងឹតមិនអាចរួមរស់ជាមួយគ្នាបានឡើយ។ &# 8203 ; ហេតុអ្វីបានជាព្រះជាម្ចាស់បែងចែកពន្លឺនិងភាពងងឹត ? នេះមិនមានន័យថាការបែងចែករាងកាយទេប៉ុន្តែវាមានន័យថានៅពេលពន្លឺពិតចូលមកក្នុងពិភពលោកវាត្រូវ...