លោកុប្បត្ដិ ២:២៥
(ពួកគេទាំងពីរនាក់នៅអាក្រាតគឺទាំងបុរសនិងប្រពន្ធរបស់គាត់ហើយពួកគេមិនត្រូវខ្មាសឡើយ។
)
『រីឯអ័ដាម និងប្រពន្ធគាត់ក៏នៅជាអាក្រាតទទេ ឥតមានសេចក្ដីអៀនខ្មាសឡើយ។ 』 (លោកុប្បត្ដិ
២:២៥) ការ«មិនខ្មាស់អៀន»មានន័យថាមិនដឹងពីអ្វីដែលនៅអាក្រាត។
ដូចជាវិញ្ញាណស្លៀកសម្លៀកបំពាក់របស់ព្រះវិញ្ញាណនៅក្នុងនគររបស់ព្រះដែរមនុស្សក៏ដូច្នោះដែរ។
ការពិតដែលថាពួកគេអាក្រាតមានន័យថាពួកគេអាក្រាតនៅលើពិភពលោកប៉ុន្តែពួកគេមិនស្លៀកសម្លៀកបំពាក់វិញ្ញាណទេ។
ដោយព្រោះតែពួកទេវតាដែលមិនបានរក្សាទ្រព្យសម្បត្តិដំបូងរបស់ខ្លួនប៉ុន្តែបានចាកចេញពីទីលំនៅរបស់ពួកគេពួកគេបានស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ធ្វើពីដី។
ដូច្នេះពួកគេមិនដឹងថាពួកគេបានចាកចេញពីនគរព្រះទេ។
នៅក្នុងកូរិនថូសទី ២ ៥: ១-៣『ពីព្រោះយើងខ្ញុំដឹងថា បើត្របើត្រសាលដែលជាទីលំនៅរបស់យើងខ្ញុំ នៅផែនដីនេះ ត្រូវបំផ្លាញវេលាណា នោះយើងខ្ញុំមានវិមាន១ ដែលមកពីព្រះ មិនមែនធ្វើនឹងដៃទេ គឺនៅលើស្ថានសួគ៌វិញ ជាវិមាននៅជាប់អស់កល្បជានិច្ច
2 ដ្បិតនៅក្នុងត្រសាលនេះ យើងខ្ញុំតែងតែថ្ងូរ ដោយសង្វាតនឹងចង់ប្រដាប់ខ្លួន ដោយទីលំនៅរបស់យើងខ្ញុំ ជាទីលំនៅដែលមកពីស្ថានសួគ៌ណាស់
3 ឲ្យតែយើងខ្ញុំបានប្រដាប់ខ្លួនចុះ ដើម្បីកុំឲ្យមានឃើញយើងខ្ញុំនៅអាក្រាតឡើយ 』 កន្លែងរស់នៅពីលើមេឃគឺជារូបកាយនៃវិញ្ញាណ។ នៅពេលមនុស្សម្នាក់ស្លាប់វិញ្ញាណត្រូវពាក់រូបកាយដែលមានន័យថាពួកគេកំពុងស្វែងរកកន្លែងនៅស្ថានសួគ៌។ នៅកូល៉ុស ២:១១『អ្នករាល់គ្នាបានទទួលកាត់ស្បែកម្យ៉ាងក្នុងទ្រង់ ដែលមិនបានធ្វើដោយដៃមនុស្សទេ គឺជាការដោះរូបកាយខាងសាច់ឈាមចេញ ដោយទទួលការកាត់ស្បែករបស់ព្រះគ្រីស្ទវិញ 』 ការកាត់ស្បែករបស់គ្រិស្ដគឺយករូបកាយចេញ។ នេះគឺមានន័យដូចនឹងរ៉ូម ៦: ៤ ។『ដូច្នេះ យើងបានត្រូវកប់ជាមួយនឹងទ្រង់ហើយ ដោយទទួលជ្រមុជក្នុងសេចក្ដីស្លាប់ ដើម្បីឲ្យយើងបានដើរក្នុងជីវិតបែបថ្មី ដូចជាព្រះគ្រីស្ទបានរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ ដោយសារសិរីល្អ នៃព្រះវរបិតាដែរ 』 រាងកាយស្រស់ស្លាប់តាមរយៈបុណ្យជ្រមុជទឹកប៉ុន្តែព្រះធ្វើឱ្យវារស់ឡើងវិញនៅក្នុងជីវិតថ្មី។
ជីវិតថ្មីគឺជារូបកាយវិញ្ញាណ។នៅក្នុងវិវរណៈ ៣: ១៧-១៨ អ្នកនិយាយ
『ដោយព្រោះឯងអួតថា ឯងជាអ្នកមាន បានកាន់តែស្តុកស្តម្ភឡើងហើយ ក៏មិនត្រូវការនឹងអ្វីសោះ តែឯងមិនដឹងថា ឯងវេទនា លំបាក ទ័លក្រ ខ្វាក់ភ្នែក ហើយអាក្រាតវិញនោះទេ បានជាអញទូន្មានឲ្យឯងទិញមាសដែលសំរងក្នុងភ្លើងពីអញ ដើម្បីឲ្យបានធ្វើជាអ្នកមានពិតមែន ហើយទិញសម្លៀកបំពាក់ស ឲ្យបានស្លៀកពាក់ កុំឲ្យគេឃើញកេរ្តិ៍ខ្មាស ដែលឯងនៅអាក្រាតនោះឡើយ ព្រមទាំងថ្នាំលាបភ្នែកផង ឲ្យឯងបានមើលឃើញវិញ 』 នេះគឺជាអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវបានស្តីបន្ទោសដល់ពួកជំនុំឡៅឌីសេ។
ព្រះអម្ចាស់មានបន្ទូលថាពួកឡៅឌីសេគឺអាក្រាត។ វានឹងក្លាយជារឿងរ៉ាវខាងវិញ្ញាណ។
វាក៏ត្រូវបានគេនិយាយផងដែរថារូបកាយនៃវិញ្ញាណគឺជាសម្លៀកបំពាក់នៃសេចក្តីសុចរិតនិងសម្លៀកបំពាក់របស់ព្រះគ្រីស្ទ។
ការបង្ហាញពីរូបកាយវិញ្ញាណត្រូវបានពិពណ៌នានៅក្នុងកូរិនថូសទី
១ ១៥:៤៤ នៅពេលសាវ័កប៉ុលពន្យល់ពីដំណើររស់ឡើងវិញ។.『បានកប់ទៅ ជារូបកាយ ខាងសាច់ឈាម តែរស់ឡើង ជារូបកាយខាងវិញ្ញាណវិញ បើមានរូបកាយខាងសាច់ឈាម នោះក៏មានរូបកាយខាងវិញ្ញាណដែរ 』 គាត់បានបង្ហាញពីសាច់ឈាមដូចបុរសចំណាស់។ នៅរ៉ូម ៦: ៦『ដោយដឹងសេចក្ដីនេះថា មនុស្សចាស់របស់យើង បានត្រូវឆ្កាងជាមួយនឹងទ្រង់ហើយ ដើម្បីឲ្យតួអំពើបាប បានត្រូវសូន្យទៅ ប្រយោជន៍កុំឲ្យយើងនៅបម្រើអំពើបាបទៀតឡើយ 』 កម្មវត្ថុនៃសេចក្តីស្លាប់គឺថាវាជាបុរសចំណាស់ (រូបសាច់) ។
អ្នកដែលមិននៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទគឺអាក្រាត។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយពួកគេមិនដឹងថាពួកគេអាក្រាតទេ។ មនុស្សស្លៀកពាក់សាច់ប៉ុន្តែពួកគេអាក្រាតព្រោះពួកគេមិនមានរូបកាយវិញ្ញាណ។
ដូច្នេះពួកបរិសុទ្ធត្រូវតែដោះរូបកាយស្រស់ដើម្បីពាក់រូបកាយវិញ្ញាណប៉ុន្តែដោយសាររូបកាយមិនអាចត្រូវបានសម្លាប់រាងកាយស្រស់
(បុរសចំណាស់) បានស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវ។ រាងកាយស្រស់ (បុរសចំណាស់)
និងរាងកាយវិញ្ញាណមិនអាចមើលឃើញទេប៉ុន្តែគឺជាការបង្ហាញដែលមានអត្ថន័យខាងវិញ្ញាណ។
នៅពេលរាងកាយស្រស់ងាប់វាអាចកើតជារូបកាយវិញ្ញាណបាន។
ដូច្នេះអ្នកដែលបានកើតជាថ្មីគឺជាអ្នកដែលកើតមកមានរូបកាយផ្សេងមិនមែនជាគំនិតទេ។
ទោះបីជាពួកគេមានរូបកាយរាងកាយក៏ដោយក៏ពួកគេមានរូបកាយវិញ្ញាណដែរ។
ផ្ទុយទៅវិញរាងកាយស្រស់ត្រូវតែស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវ។
រាងកាយរបស់បាបមិនអាចចូលទៅដល់អំពើបាបបានទេ។ នៅក្នុងយ៉ូហានទី ១ ៥:១៨
『យើងដឹងថា អ្នកណាដែលកើតពីព្រះមក នោះមិនចេះធ្វើបាបទេ អ្នកនោះឯងជាអ្នករក្សាខ្លួនវិញ ហើយមេកំណាចនឹងពាល់អ្នកនោះមិនបានឡើយ 』 អ្នកដែលកើតពីព្រះគឺជារូបវិញ្ញាណ។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយអ្នកដែលមានរូបកាយវិញ្ញាណក៏មានរូបកាយដែរ។
នៅក្នុងរាងកាយនេះរាងកាយស្រស់ (បុរសចំណាស់) បានស្លាប់ប៉ុន្តែការចងចាំនិងអារម្មណ៍ពីអតីតកាលត្រូវបានរស់ឡើងវិញ។
នោះហើយជាមូលហេតុដែលស្មារតីនៃរាងកាយមិនរារាំងពួកគេពីការរស់ឡើងវិញជារៀងរាល់ថ្ងៃហើយត្រូវតែសម្លាប់ចោល។
នៅយូដាស ១: ៦『ទោះទាំងពួកទេវតាដែលមិនបានរក្សាសណ្ឋានដើមរបស់ខ្លួន គឺជាទេវតាដែលបោះបង់ចោលទីលំនៅចេញ នោះទ្រង់បានឃុំក្នុងសេចក្ដីងងឹត ទាំងជាប់ចំណងអស់កល្បជានិច្ច ទុកសម្រាប់នឹងជំនុំជម្រះនៅថ្ងៃដ៏ធំនោះ 』
ភាពងងឹតមានន័យថាពិភពសម្ភារៈ
(ពិភពលោក) ។ កន្លែងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នកគឺជាកន្លែងរបស់ព្រះ (ផ្ទះ) ។
នោះគឺពួកទេវតាបានយករាងកាយរបស់វិញ្ញាណចេញ។
ដូច្នេះនៅថ្ងៃជាក់លាក់ពួកគេនឹងយកសម្លៀកបំពាក់របស់ទេវតាត្រឡប់មកវិញ។
នៅក្នុងកូរិនថូសទី ២ ៥:១០『ដ្បិតយើងទាំងអស់គ្នាត្រូវទៅនៅមុខទីជំនុំជម្រះរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ដើម្បីឲ្យគ្រប់គ្នាបានទទួលតាមការដែលបានធ្វើ ពីកាលនៅក្នុងរូបកាយរៀងខ្លួន ទោះល្អឬអាក្រក់ក្តី។ 』 ដូចជាព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលអំពីពួកសាឌូស៊ីនិងការរស់ឡើងវិញនៅក្នុងម៉ាថាយ ២២:៣០
ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថា៖"ដ្បិតដល់គ្រារស់ឡើងវិញ នោះគេមិនយកគ្នាជាប្ដីប្រពន្ធទៀតទេ គឺបានដូចជាទេវតានៃព្រះ ដែលនៅស្ថានសួគ៌វិញ," ចំណុចនៃការសន្ទនាគឺនិយាយអំពីអាពាហ៍ពិពាហ៍។
វាមានន័យថាយើងបានរៀបការនៅលើផែនដីប៉ុន្តែមិនដូចពួកទេវតានៅស្ថានសួគ៌ទេប៉ុន្តែអត្ថន័យខាងវិញ្ញាណតំណាងឱ្យទំនាក់ទំនងរវាងព្រះគ្រីស្ទនិងសាសនាចក្រ។
សំណួរសួរថាតើភរិយាមួយណាជាភរិយារបស់បងប្អូន ៧
នាក់ប៉ុន្តែការលេចមុខជាគូស្នេហ៍នៅក្នុងនគរព្រះគឺថាការបង្កើតទាំងអស់គឺដូចជាភរិយារបស់ព្រះគ្រីស្ទ។
ដូច្នេះបន្ទាប់ពីរស់នៅនិងស្លាប់នៅលើពិភពលោកនេះអ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទគឺជាការបង្ហាញពីមនុស្សដែលមានតែមួយនៅក្នុងព្រះដូចជាពួកទេវតា។
ដើម្បីក្លាយជាមនុស្សម្នាក់នៅក្នុងព្រះយើងត្រូវតែពាក់រូបកាយនៃវិញ្ញាណ
(សម្លៀកបំពាក់នៃសេចក្តីសុចរិត) ។
នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ៦: ២-៣
『នោះពួកកូនប្រុសរបស់ព្រះ គេឃើញកូនស្រីរបស់មនុស្សថាជាស្រស់ល្អ ក៏យកធ្វើជាប្រពន្ធតាមតែចិត្តគេទៅ ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា វិញ្ញាណអញនឹងមិនតវ៉ានឹងមនុស្សជាដរាបទេ ពីព្រោះគេជាសាច់ឈាមប៉ុណ្ណោះ អាយុគេនឹងបានត្រឹមតែ១២០ឆ្នាំវិញ 』 បុត្រានៃព្រះគឺជាអ្នកដែលមិនបានរក្សាជំហររបស់ពួកគេ។
ដូច្នេះពួកគេបានដោះរូបកាយចេញហើយក្លាយជាមនុស្សលោក។ ដូច្នេះដំបូងស្ត្រីម្នាក់ចេញពីអាដាម
(បុរស) ហើយបន្ទាប់ពីរៀបការមនុស្សចាប់ផ្តើមរីកចម្រើន។ មនុស្សបានត្រូវបង្កើតមក ឲ្យ
មានលក្ខណៈដូចព្រះប៉ុន្តែដោយសារគ្មានរូបកាយវិញ្ញាណបានស្លាប់ហើយដាក់លើរូបកាយក្លាយជារូបកាយដែលត្រូវស្លាប់។
នៅក្នុងអ័ដាមសមាជិកទាំងអស់ដែលមកក្នុងពិភពលោកនេះមិនបានដឹងថាពួកគេបានយករូបកាយវិញ្ញាណចេញទេ។
ពីដើមពួកគេជាវិញ្ញាណនៅក្នុងនគររបស់ព្រះប៉ុន្តែពួកគេមិនបានដឹងថាពួកគេត្រូវបានជាប់នៅក្នុងផែនដីដោយការបំភាន់របស់សាតាំងនិងពាក់រូបកាយខាងសាច់ឈាមរបស់ពួកគេ។
ទោះបីជាព្រះប្រាប់រឿងរ៉ាវនៃនគររបស់ព្រះតាមរយៈសួនច្បារអេដែនក៏ដោយមនុស្សភាគច្រើនមិនដឹងទេ។
ដូច្នេះអ្នកដែលដឹងដឹងថាព្រះជាព្រះវរបិតាហើយត្រូវតែត្រឡប់ទៅរកព្រះវរបិតាដូចនៅក្នុងរឿងប្រៀបប្រដូចនៃកូនប្រុសខ្ជះខ្ជាយ។
ដើម្បីវិលត្រឡប់ទៅរកព្រះវរបិតាវិញយើងត្រូវតែចូលទៅក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទហើយត្រឡប់មកវិញ។
ដើម្បីចូលទៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទយើងត្រូវតែដោះរូបកាយថ្មីជាមួយព្រះយេស៊ូវនៅលើឈើឆ្កាងហើយផ្លាស់ប្តូរទៅជារូបកាយវិញ្ញាណ។
នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ៣: ៧『នោះស្រាប់តែភ្នែករបស់អ្នកទាំង២បានភ្លឺឡើង ហើយគេដឹងថាខ្លួននៅជាអាក្រាត ក៏យកស្លឹកល្វាមកក្លាស់ធ្វើជាប្រដាប់ប៉ឹង 』 ពួកគេបានដឹងថាពួកគេអាក្រាតបន្ទាប់ពីបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមឈើដែលដឹងថាល្អនិងអាក្រក់។
នៅក្នុងនគររបស់ព្រះវិញ្ញាណត្រូវបានបោកបញ្ឆោតដោយសាតាំងហើយព្យាយាមចាកចេញពីព្រះដូច្នេះពួកគេបានចេញពីតង់របស់ពួកគេហើយចូលមកផែនដី។
មនុស្សដែលបានមកដល់ទឹកដីនេះត្រូវដឹងថាពួកគេនៅអាក្រាតប៉ុន្តែដោយមិនដឹងខ្លួនព្រះបានវិនិច្ឆ័យអ្វីៗទាំងអស់នៅលើផែនដីលើកលែងតែគ្រួសារណូអេ។
ហើយតាមរយៈអាប្រាហាំព្រះជាម្ចាស់បានជ្រើសរើសប្រជាជនហើយធ្វើអោយពួកគេដឹង។
ផលផ្លែនៃដើមដឹងល្អនិងអាក្រក់គឺជាច្បាប់ (ច្បាប់នៃសេចក្តីក្រោធ) ។
អ្នកអាចរកឃើញស្ថានភាពរបស់អ្នកតាមរយៈការល្អនិងអាក្រក់។
តាមរយៈរ៉ូម ៣: ១៩-២០ ច្បាប់កំពុងផ្តន្ទាទោសបាប។
ព្រះជាម្ចាស់បានជ្រើសរើសជនជាតិអ៊ីស្រាអែល (ដើមល្វា) អោយច្បាប់ហើយធ្វើអោយគេដឹងថាខ្លួនអាក្រាត។
ប៉ុន្តែអ៊ីស្រាអែលមិនបានដឹងទេ។
ពួកគេគួរតែដឹងថាសេចក្តីសុចរិតរបស់ពួកគេមិនអាចដាក់ចូលទៅក្នុងរូបកាយវិញ្ញាណបានទេប៉ុន្តែអ៊ីស្រាអែលពឹងផ្អែកតែលើច្បាប់ប៉ុណ្ណោះ។
ដើម្បីពាក់រូបកាយវិញ្ញាណយើងត្រូវតែចូលទៅក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដែលបានសុគតដោយច្បាប់។
កើតជាថ្មីដោយទឹកហើយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដាក់រូបកាយរបស់ព្រះវិញ្ញាណ។
នៅក្នុងទឹករាងកាយស្រស់ងាប់ហើយត្រូវបានកើតជារូបកាយវិញ្ញាណដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។
Comments
Post a Comment