លោកុប្បត្ដិ ៣: ១០-១១

ខ្ញុំខ្លាចព្រោះខ្ញុំនៅអាក្រាត។ ហើយខ្ញុំបានលាក់ខ្លួនខ្ញុំ

『 គាត់​ទូល​ឆ្លើយ​ថា ទូល‌បង្គំ​បាន​ឮ​សំឡេង​ទ្រង់​នៅ​ក្នុង​សួន‌ច្បារ ក៏​រត់​ទៅ​ពួន ដោយ​នឹក​ភ័យ​ខ្លាច ពី​ព្រោះ​នៅ​ខ្លួន​ទទេ  នោះ​ព្រះ‌យេហូវ៉ា​ដ៏​ជា​ព្រះ‌ទ្រង់​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​សួរ​ថា តើ​អ្នក​ណា​ប្រាប់​ឲ្យ​ឯង​ដឹង​ថា ឯង​នៅ​ខ្លួន​ទទេ​ដូច្នេះ តើ​ឯង​បាន​ស៊ី​ផ្លែ​ឈើ​ដែល​អញ​ហាម​មិន​ឲ្យ​ស៊ី​ឬ​អី 』 (លោកុប្បត្ដិ ៣: ១០-១១)『 គាត់​ទូល​ឆ្លើយ​ថា ទូល‌បង្គំ​បាន​ឮ​សំឡេង​ទ្រង់​នៅ​ក្នុង​សួន‌ច្បារ ក៏​រត់​ទៅ​ពួន ដោយ​នឹក​ភ័យ​ខ្លាច ពី​ព្រោះ​នៅ​ខ្លួន​ទទេ 』 នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ៣: ៧『នោះ​ស្រាប់​តែ​ភ្នែក​របស់​អ្នក​ទាំង​២​បាន​ភ្លឺ​ឡើង ហើយ​គេ​ដឹង​ថា​ខ្លួន​នៅ​ជា​អាក្រាត ក៏​យក​ស្លឹក​ល្វា​មក​ក្លាស់​ធ្វើ​ជា​ប្រដាប់​ប៉ឹង』 នៅក្នុងនគរព្រះភ្នែកត្រូវបានភ្លឺ (ដោយសារតែពួកគេបើកភ្នែកចំពោះភាពសុចរិតរបស់ពួកគេ) ហើយពួកគេខ្លាចព្រោះពួកគេចង់ចាកចេញពីព្រះនៅចំពោះព្រះដ៏បរិសុទ្ធ។
ហេតុអ្វីបានជាពួកគេបើកភ្នែកចំពោះភាពសុចរិតរបស់ពួកគេ? ដោយសារពួកគេចង់ធ្វើដូចជាព្រះពួកគេបានដោះសម្លៀកបំពាក់នៃសេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះចេញ។ នៅលើទឹកដីនេះចាប់តាំងពីអ័ដាមត្រូវបានដកចេញ (ដោយយករូបកាយនិងពាក់រូបកាយសាច់) យើងកំពុងព្យាយាមត្បាញស្លឹក (ច្បាប់) នៃដើមល្វា (ជានិមិត្តរូបអ៊ីស្រាអែល) ដើម្បីរក្សាច្បាប់ឱ្យបានល្អ និងឈានដល់សេចក្តីសុចរិតដែលព្រះជាម្ចាស់ប្រទានអោយ។ 『ធ្វើឱ្យខ្លួនឯង apron ។ “ តើព្រះប្រទានច្បាប់ដល់ចង្កេះ។ ដូច្នេះតាមរយៈច្បាប់ព្រះបានធ្វើឱ្យពួកគេដឹងពីអំពើបាបរបស់ពួកគេ។ ចាប់ពីលោកុប្បត្តិជំពូក ៤ មនុស្សយើងមិនបានដឹងខ្លួនទេហើយចាប់ផ្តើមប្រព្រឹត្តអំពើបាបគ្រប់បែបយ៉ាង។
មូលហេតុដែលព្រះបានលេចមកឯអ័ដាមគឺប្រាប់គាត់ថា“ អ្នកបានចាកចេញពីខ្ញុំហើយ” ។ នៅពេលដែលព្រះបានបង្ហាញខ្លួនពួកគេបានលាក់ខ្លួនដោយភ័យខ្លាចពីព្រោះពួកគេដឹងថាពួកគេនៅអាក្រាត។ អ្នកដែលបានចាកចេញពីព្រះជាម្ចាស់គឺខ្លាចព្រះ។ ព្រះកំពុងព្យាយាមប្រាប់អ័ដាមថាគាត់បានបរិភោគផ្លែឈើដែលបានធ្វើឱ្យល្អនិងអាក្រក់ស្គាល់។ ព្រះចង់បង្រៀនមនុស្សដែលចង់មករកសេចក្តីសុចរិតដោយដោះសម្លៀកបំពាក់របស់សេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះចេញ។
និយាយម៉្យាងទៀតការបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមឈើដែលស្គាល់ល្អនិងអាក្រក់មានន័យថាមនុស្សល្អឥតខ្ចោះនៅពីមុខព្រះនឹងរត់គេចពីព្រះហើយក្លាយជាមនុស្សល្អឥតខ្ចោះដោយកម្លាំងផ្ទាល់របស់គាត់។ ព្រះបានបញ្ជូនវិញ្ញាណដែលនឹងនិយាយថាពួកគេនឹងមានភាពល្អឥតខ្ចោះដោយខ្លួនឯងចំពោះពិភពលោកខាងសម្ភារៈដើម្បីបំពេញសេចក្តីសុចរិតរបស់ពួកគេ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយនៅក្នុងសួនច្បារអេដែន (ទឹកដីនេះ) មនុស្សជាតិត្រូវបានបញ្ឆោតដោយពស់តាមរបៀបដែលពួកគេបានធ្វើបាបនៅក្នុងនគររបស់ព្រះដូច្នេះនៅពេលដែលព្រះលេចចេញមកមនុស្សមានសាច់ឈាមពួកគេភ័យខ្លាច។ អ្វីដែលព្រះប្រាប់មនុស្សគឺថានៅពេលដែលពួកគេចាកចេញពីព្រះពួកគេមិនអាចក្លាយជាមនុស្សដូចព្រះឡើយ។ ដូច្នេះពួកគេដឹងថាពួកគេតិចជាងធ្វើវាដោយខ្លួនឯងហើយប្រែចិត្តហើយវិលត្រឡប់ទៅរកព្រះវិញ។

វិញ្ញាណដែលបានចូលមកក្នុងពិភពលោកនេះមានសម្លៀកបំពាក់របស់ពួកគេនៅក្នុងនគររបស់ព្រះហើយពួកគេបានយកវាទាំងអស់ចេញហើយបានចូលមកក្នុងពិភពលោកនេះហើយបានពាក់សាច់នៅលើផែនដី។ នៅពេលពួកគេត្រឡប់ទៅនគរព្រះវិញពួកគេនឹងស្លៀកសម្លៀកបំពាក់នគរ (ដី) ។ នេះគឺជាការបង្កើតឡើងវិញនិងការរស់ឡើងវិញ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយប្រសិនបើពួកគេនៅតែបន្តគិតថាពួកគេអាចប្រែក្លាយដូចជាព្រះដោយខ្លួនឯងពួកគេនឹងបាត់បង់ឱកាសដើម្បីវិលត្រឡប់មកវិញ។ វាគឺជាផែនការរបស់ព្រះមុនពេលបង្កើតវិញ្ញាណនៃនគរព្រះដើម្បីមករស់នៅលើផែនដីហើយត្រឡប់ទៅនគរព្រះម្តងទៀត។ អ្វីដែលព្រះបង្ហាញដល់អ័ដាមនិងអេវ៉ាគឺដើម្បីពន្យល់រឿងនេះប៉ុន្តែពួកគេលាក់ខ្លួនដោយភ័យខ្លាច។ អ្វីដែលបានលាក់គឺការបង្ហាញថាពួកគេមានឆន្ទៈដើម្បីសម្រេចបានសេចក្តីសុចរិតតាមរយៈការខិតខំរបស់ពួកគេ។
ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលភ័យញាប់ញ័រនៅពេលដែលព្រះបានបង្ហាញខ្លួនក្នុងភ្លើងនៅលើភ្នំស៊ីណាយ។ ព្រះបានប្រទានក្រិត្យវិន័យដល់ពួកអ៊ីស្រាអែលដោយដឹងថាពួកគេជាមនុស្សមានបាបតាមរយៈក្រិត្យវិន័យហើយចង់ត្រឡប់ជាប្រជាជនរបស់ព្រះវិញ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយមិនត្រឹមតែប្រជាជនភ័យញាប់ញ័រចំពោះព្រះប៉ុណ្ណោះទេប៉ុន្តែនៅពេលដែលលោកម៉ូសេបន្ថយល្បឿនពួកគេបានបង្កើតខ្លួនជារូបកូនគោមាសហើយចាត់ទុកវាជាព្រះហើយគោរពបូជារូបព្រះ។ ប្រជាជនមិនបានដឹងថាពួកគេជាមនុស្សដែលបានចាកចេញពីព្រះទេ។ ពួកគេគិតថាពួកគេជារាស្រ្តរបស់ព្រះជាម្ចាស់ពួកគេផ្ទាល់តែព្រះកំពុងតែប្រាប់ពួកគេ ឲ្យ បន្តវេនទៅមុខ។

『 នោះ​ព្រះ‌យេហូវ៉ា​ដ៏​ជា​ព្រះ‌ទ្រង់​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​សួរ​ថា តើ​អ្នក​ណា​ប្រាប់​ឲ្យ​ឯង​ដឹង​ថា ឯង​នៅ​ខ្លួន​ទទេ​ដូច្នេះ តើ​ឯង​បាន​ស៊ី​ផ្លែ​ឈើ​ដែល​អញ​ហាម​មិន​ឲ្យ​ស៊ី​ឬ​អី 』(លោកុប្បត្ដិ ៣:១១) នៅពេលនោះគ្មាននរណាម្នាក់ក្រៅពីអាដាមនិងអេវ៉ានៅក្នុងសួនច្បារអេដែន (ទឹកដីនេះទេ) ដោយសួរថា "អ្នកណាប្រាប់ពួកគេពីអ្វីដែលនៅអាក្រាត?" និយាយម៉្យាងទៀតដែលមិនបានប្រាប់ពួកគេប៉ុន្តែដោយសារតែពួកគេបានបរិភោគផ្លែឈើដែលអនុញ្ញាតឱ្យពួកគេដឹងថាល្អនិងអាក្រក់ពួកគេបានរកឃើញថាពួកគេអាក្រាត។ ព្រះប្រាប់ពួកគេថាពួកគេបានដឹងអំពីរឿងនេះពីព្រោះពួកគេបានធ្លាក់ចូលទៅក្នុងសេចក្ដីសុចរិតរបស់ពួកគេហើយដោះសម្លៀកបំពាក់នៃសេចក្ដីសុចរិតរបស់ព្រះចេញ។ ព្រះមិនគ្រាន់តែប្រាប់អាដាមនិងអេវ៉ាប៉ុណ្ណោះទេតែប្រាប់កូនចៅទាំងអស់របស់ពួកគេផង។ ព្រះប្រាប់យើងថា“ មនុស្សទាំងអស់ដែលចង់ទទួលបានសេចក្តីសុចរិតរបស់ពួកគេគឺជាអ្នកដែលបានបរិភោគផ្លែឈើដែលស្គាល់ល្អនិងអាក្រក់នៅក្នុងនគររបស់ព្រះ” ។ ដូច្នេះប្រសិនបើយើងមិនដឹងរឿងនេះទេព្រះជាម្ចាស់រំusកយើងថាយើងមិនអាចវិលត្រឡប់ទៅស្រុកកំណើតដើមរបស់យើងវិញគឺជានគររបស់ព្រះ។
អ័ដាមនិងភរិយាបានលាក់ខ្លួននៅក្នុងដើមឈើសួនច្បារ។ មានដើមឈើមួយនៅក្នុងសួនច្បារ។ វាគឺជាដើមឈើដែលស្គាល់ល្អនិងអាក្រក់។ ក្នុងចំណោមពួកគេដើមឈើនៃជីវិតត្រូវបានលាក់។ ដើមឈើដឹងល្អនិងអាក្រក់មានន័យថាច្បាប់ (ទឹកនៅក្រោមបង្អួច) ហើយដើមឈើជីវិតគឺជាព្រះបន្ទូលនៃជីវិតរបស់ព្រះ (ទឹកនៅលើបង្អួច) ។ ការពិតដែលថាអ័ដាមនិងប្រពន្ធបានលាក់ខ្លួននៅពីក្រោយច្បាប់គឺជាការបង្ហាញពីភាពសុចរិតដោយខ្លួនឯងតាមរយៈច្បាប់។ ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលបានលាក់ខ្លួននៅពីក្រោយលោកម៉ូសេពីព្រោះព្រះខ្លាចភ្នំស៊ីណាយ។ ព្រះបានប្រាប់អាដាមនិងអេវ៉ារួចហើយអំពីកន្លែងដែលពួកគេគួរលាក់ខ្លួន។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ៣:១៥

『 អញ​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​ឯង ហើយ​និង​ស្ត្រី គឺ​ទាំង​ពូជ​ឯង និង​ពូជ​នាង​មាន​សេចក្ដី​ខ្មាំង​នឹង​គ្នា ពូជ​នាង​នឹង​កិន​ក្បាល​ឯង ហើយ​ឯង​នឹង​ចឹក​កែង‌ជើង​គេ 』

『 ទ្រង់​ក៏​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ថា ឯង​ពុំ​អាច​នឹង​មើល​មុខ​អញ​បាន​ឡើយ ដ្បិត​មនុស្ស​ជាតិ​នឹង​ឃើញ​អញ ហើយ​រស់​នៅ​មិន​បាន​ទេ  ព្រះ‌យេហូវ៉ា​ទ្រង់​ក៏​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ថា មើល មាន​កន្លែង​នេះ​ជា​ទី​នៅ​ជិត​អញ ត្រូវ​ឲ្យ​ឯង​ឈរ​នៅ​លើ​ថ្មដា​នេះ​ចុះ  កំពុង​ដែល​សិរី‌ល្អ​របស់​អញ​កាត់​នៅ​មុខ​ឯង នោះ​អញ​នឹង​ដាក់​ឯង​ទៅ​ក្នុង​ទី​ក្រហែង​ថ្ម​១ ហើយ​និង​បាំង​ឯង​ដោយ​ដៃ​ដរាប​ដល់​អញ​បាន​ទៅ​ហួស  រួច​អញ​នឹង​ដក​ដៃ​អញ​ចេញ ឲ្យ​បាន​ឃើញ​អញ​ពី​ខាង​ខ្នង​វិញ ឥត​ឃើញ​មុខ​ឡើយ។ 』 (និក្ខមនំ ៣៣: ២០-២៣) មុខមានន័យថាមានវត្ដមានរបស់ព្រះ។ អ្នកដែលនៅក្រោមច្បាប់មិនអាចមើលឃើញមុខរបស់ព្រះបានទេ។ ឃ្លាដែលថា“ ព្រះវរបិតាគង់នៅក្នុងខ្ញុំហើយខ្ញុំនៅក្នុងព្រះវរបិតា” មានន័យថាព្រះជាម្ចាស់និងខ្ញុំបានក្លាយជាម្នាក់នៅក្នុងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ដើម្បីក្លាយជាមនុស្សម្នាក់គឺថានៅពេលដែលខ្ញុំស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទវានឹងកើតឡើង។ ឃ្លាដែលថា“ ព្រះវរបិតាគង់នៅក្នុងខ្ញុំហើយខ្ញុំនៅក្នុងព្រះវរបិតា” មានអត្ថន័យនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ ដើម្បីនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទយើងត្រូវតែរួបរួមជាមួយព្រះគ្រីស្ទនៅលើឈើឆ្កាង។
"មើលចុះមានកន្លែងនៅក្បែរខ្ញុំហើយអ្នកឈរនៅលើថ្ម។ " ថ្មមានន័យថាព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ "ខ្ញុំបានដាក់អ្នកនៅក្នុងគម្លាតរវាងថ្ម" ពាក្យនេះត្រូវបានគ្របដណ្ដប់ដោយអំណាចនៅពេលដែលព្រះគង់នៅក្នុងព្រះយេស៊ូវដែលបានស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាង។ មនុស្សមានបាបមិនអាចមើលឃើញព្រះបានទេប៉ុន្តែនៅពេលពួកគេនៅក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទពួកគេនឹងឃើញខ្នងរបស់ព្រះ (ដាន) ប៉ុន្តែមិនឃើញមុខពួកគេទេ (វត្តមាន) ។ ម៉ូសេគឺជាឪពុកនៃច្បាប់។ ប្រសិនបើអ្នកលាក់ខ្លួននៅពីក្រោយម៉ូសេ (ច្បាប់) អ្នកមិនអាចក្លាយជាជីវិតបានទេ។ ដូច្នេះមានតែពេលអ្នកចូលគម្លាតថ្ម (ព្រះគ្រីស្ទ) ដែលអ្នកក្លាយជាជីវិត។
នេះគឺដូចគ្នានឹងលោកុប្បត្តិ ៣:១៥ ដែរ។ កូនចៅរបស់សត្វពស់គឺជាមនុស្សទាំងអស់នៅក្នុងពិភពលោកក្រៅពីព្រះ។ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលថា៖ «ពស់ជាពស់វែក»។ ព្រះបានមានបន្ទូលទៅកាន់សត្វពស់ (សាថាន) ថាវានឹងស៊ីផែនដីជារៀងរហូត។ ដីសំដៅទៅលើមនុស្សដែលកើតមកអាក្រាត។ សាតាំងលេបមនុស្សទាំងអស់ដែលព្យាយាមចាកចេញពីគាត់។ កូនចៅរបស់ស្ត្រីគឺជាព្រះគ្រីស្ទនៃការសន្យា។ មូលហេតុដែលព្រះសន្យាជាមួយព្រះគ្រីស្ទគឺ“ អ្នកបាន ធ្វើឲ្យ ខ្លួនអ្នកបានសុចរិតនៅលើផែនដីនេះតែអ្នកមិនអាចធ្វើបានឡើយ។ ចាប់ផ្តើមពីបុរសដំបូងឈ្មោះអ័ដាមហើយបានបញ្ចប់ពីអ័ដាមចុងក្រោយ។