លោកុប្បត្ដិ ៣: ១២-១៣
ស្ត្រីដែលអ្នកអោយនៅជាមួយខ្ញុំបានអោយដើមឈើខ្ញុំហើយខ្ញុំបានបរិភោគ
『អ័ដាមទូលទ្រង់ថា ស្ត្រីដែលទ្រង់បានប្រទានឲ្យនៅជាមួយនឹងទូលបង្គំ វាឲ្យផ្លែឈើនោះមកទូលបង្គំ ទូលបង្គំក៏ទទួលទានទៅ រួចព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះទ្រង់មានព្រះបន្ទូលសួរទៅស្ត្រីថា ឯងបានធ្វើអ្វីដូច្នោះ នាងទូលឆ្លើយថា ពស់វាមកល្បួងបញ្ឆោតខ្ញុំម្ចាស់ ហើយខ្ញុំម្ចាស់បានទទួលទាន 』 (លោកុប្បត្ដិ ៣: ១២-១៣)
មនុស្សនិយាយថាអាដាមកំពុងរកលេស។ មនុស្សនិយាយថាអាដាមជាបុរសខ្ជិលច្រអូសដែលបន្ទោសប្រពន្ធ។ សូម្បីតែមនុស្សក៏និយាយថាអ័ដាមបានធ្វើឱ្យមនុស្សមានបាបទាំងអស់។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ២:២៤『ដោយហេតុនោះ បានជាមនុស្សប្រុសនឹងលាចេញពីឪពុកម្តាយខ្លួន ទៅនៅជាប់នឹងប្រពន្ធវិញ ហើយអ្នកទាំង២នោះនឹងត្រឡប់ជាសាច់តែ១សុទ្ធ.』,『ដោយហេតុនោះបានជាមនុស្សប្រុស និងលាចេញពីឪពុកម្តាយ ទៅនៅជាប់នឹងប្រពន្ធ ហើយអ្នកទាំង២នោះនឹងត្រឡប់ជាសាច់តែ១វិញ សេចក្ដីអាថ៌កំបាំងនេះជ្រៅណាស់ តែខ្ញុំនិយាយខាងឯព្រះគ្រីស្ទនឹងពួកជំនុំវិញ』 អេភេសូរ ៥: ៣១-៣២
ព្រះវិហារមានន័យថាវិញ្ញាណ។ វាជាការពិតដែលថាមុនពេលការបង្កើតព្រះគ្រីស្ទនិងព្រះវិញ្ញាណគឺតែមួយ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយដោយសារវិញ្ញាណត្រូវបានបោកបញ្ឆោតដោយសាតាំងហើយចង់ធ្វើដូចព្រះពួកគេបានព្យាយាមចាកចេញពីព្រះ។ ព្រះបានបញ្ជូនវិញ្ញាណដែលចង់ចាកចេញទៅពិភពសម្ភារៈហើយដំបូងបង្អស់ព្រះគ្រីស្ទបានស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ខាងសាច់ឈាម។ ដូច្នេះអត្ថិភាពរបស់អ័ដាមបានកើតមក។ ពន្យល់ពីស្ថានភាពនេះថា“ អាដាមបានទទួលផ្លែពីប្រពន្ធរបស់គាត់ហើយបរិភោគវា” ។
ដូច្នេះបុរសម្នាក់ (គ្រិស្ដ) នឹងចាកចេញពីឪពុកនិងម្ដាយរបស់គាត់ (ព្រះ) ហើយនឹងនៅជាប់នឹងប្រពន្ធរបស់គាត់ (វិញ្ញាណ) ហើយពួកគេនឹងក្លាយជាសាច់តែមួយ។
ដើមឡើយព្រះគ្រីស្ទនិងវិញ្ញាណគឺតែមួយហើយចាប់តាំងពីវិញ្ញាណបានឃ្លាតឆ្ងាយពីព្រះគ្រីស្ទនោះព្រះគ្រីស្ទនឹងយាងមកជួយសង្រ្គោះវិញ្ញាណរបស់គេ។ ដូច្នេះសាវ័កប៉ូលបានពិពណ៌នាអំពីទំនាក់ទំនងរវាងព្រះគ្រីស្ទនិងសាសនាចក្រថាជាអាថ៌កំបាំង។ វាគឺជាស្មារតីដែលក្រុមជំនុំបានកើតជាថ្មី។
ព្រះយេស៊ូវបានអធិស្ឋានឱ្យមានមួយមុនពេលឈើឆ្កាង។ នៅក្នុងយ៉ូហាន ១៧: ២០-២៣
មនុស្សនិយាយថាអាដាមកំពុងរកលេស។ មនុស្សនិយាយថាអាដាមជាបុរសខ្ជិលច្រអូសដែលបន្ទោសប្រពន្ធ។ សូម្បីតែមនុស្សក៏និយាយថាអ័ដាមបានធ្វើឱ្យមនុស្សមានបាបទាំងអស់។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ២:២៤『ដោយហេតុនោះ បានជាមនុស្សប្រុសនឹងលាចេញពីឪពុកម្តាយខ្លួន ទៅនៅជាប់នឹងប្រពន្ធវិញ ហើយអ្នកទាំង២នោះនឹងត្រឡប់ជាសាច់តែ១សុទ្ធ.』,『ដោយហេតុនោះបានជាមនុស្សប្រុស និងលាចេញពីឪពុកម្តាយ ទៅនៅជាប់នឹងប្រពន្ធ ហើយអ្នកទាំង២នោះនឹងត្រឡប់ជាសាច់តែ១វិញ សេចក្ដីអាថ៌កំបាំងនេះជ្រៅណាស់ តែខ្ញុំនិយាយខាងឯព្រះគ្រីស្ទនឹងពួកជំនុំវិញ』 អេភេសូរ ៥: ៣១-៣២
ព្រះវិហារមានន័យថាវិញ្ញាណ។ វាជាការពិតដែលថាមុនពេលការបង្កើតព្រះគ្រីស្ទនិងព្រះវិញ្ញាណគឺតែមួយ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយដោយសារវិញ្ញាណត្រូវបានបោកបញ្ឆោតដោយសាតាំងហើយចង់ធ្វើដូចព្រះពួកគេបានព្យាយាមចាកចេញពីព្រះ។ ព្រះបានបញ្ជូនវិញ្ញាណដែលចង់ចាកចេញទៅពិភពសម្ភារៈហើយដំបូងបង្អស់ព្រះគ្រីស្ទបានស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ខាងសាច់ឈាម។ ដូច្នេះអត្ថិភាពរបស់អ័ដាមបានកើតមក។ ពន្យល់ពីស្ថានភាពនេះថា“ អាដាមបានទទួលផ្លែពីប្រពន្ធរបស់គាត់ហើយបរិភោគវា” ។
ដូច្នេះបុរសម្នាក់ (គ្រិស្ដ) នឹងចាកចេញពីឪពុកនិងម្ដាយរបស់គាត់ (ព្រះ) ហើយនឹងនៅជាប់នឹងប្រពន្ធរបស់គាត់ (វិញ្ញាណ) ហើយពួកគេនឹងក្លាយជាសាច់តែមួយ។
ដើមឡើយព្រះគ្រីស្ទនិងវិញ្ញាណគឺតែមួយហើយចាប់តាំងពីវិញ្ញាណបានឃ្លាតឆ្ងាយពីព្រះគ្រីស្ទនោះព្រះគ្រីស្ទនឹងយាងមកជួយសង្រ្គោះវិញ្ញាណរបស់គេ។ ដូច្នេះសាវ័កប៉ូលបានពិពណ៌នាអំពីទំនាក់ទំនងរវាងព្រះគ្រីស្ទនិងសាសនាចក្រថាជាអាថ៌កំបាំង។ វាគឺជាស្មារតីដែលក្រុមជំនុំបានកើតជាថ្មី។
ព្រះយេស៊ូវបានអធិស្ឋានឱ្យមានមួយមុនពេលឈើឆ្កាង។ នៅក្នុងយ៉ូហាន ១៧: ២០-២៣
『ទូលបង្គំមិនអធិស្ឋាន ឲ្យអ្នកទាំងនេះតែប៉ុណ្ណោះ គឺឲ្យដល់ទាំងអ្នកណា ដែលនឹងជឿដល់ទូលបង្គំ ដោយសារពាក្យរបស់គេថែមទៀតដែរ ដើម្បីឲ្យទាំងអស់បានរួមមកតែមួយ ឱព្រះវរបិតាអើយ ដូចជាទ្រង់គង់ក្នុងទូលបង្គំ ហើយទូលបង្គំនៅក្នុងទ្រង់ដែរ គឺឲ្យអ្នកទាំងនោះបានរួមគ្នាតែមួយ នៅក្នុងយើង ប្រយោជន៍ឲ្យលោកីយ៍បានជឿថា ទ្រង់ចាត់ឲ្យទូលបង្គំមកពិត ឯសិរីល្អដែលទ្រង់បានប្រទានមកទូលបង្គំ នោះទូលបង្គំបានឲ្យដល់គេហើយ ដើម្បីឲ្យគេបានរួមគ្នាតែមួយ ដូចជាយើងក៏រួមតែមួយដែរ គឺទូលបង្គំនៅក្នុងគេ ហើយទ្រង់គង់ក្នុងទូលបង្គំ ដើម្បីឲ្យគេបានគ្រប់លក្ខណ៍ឡើង ដរាបដល់រួមគ្នាតែមួយជាស្រេច ប្រយោជន៍ឲ្យលោកីយ៍បានដឹងថា គឺទ្រង់ដែលចាត់ឲ្យទូលបង្គំមកមែន ហើយថា ទ្រង់ស្រឡាញ់គេ ដូចជាស្រឡាញ់ទូលបង្គំដែរ។ 』 ការសង្គ្រោះត្រូវតែមានតែមួយជាមួយព្រះនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។
នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ១: ២៦-២៧『ទ្រង់ក៏មានព្រះបន្ទូលថា ចូរយើងធ្វើមនុស្ស ឲ្យដូចជារូបយើង ឲ្យមានភាពដូចយើង ហើយឲ្យមានអំណាចលើត្រីសមុទ្រ សត្វហើរលើអាកាស និងសត្វជើង៤ដែលនៅលើផែនដីទាំងមូល ព្រមទាំងសត្វលូនវារដែលវារនៅលើផែនដីផង ទ្រង់ក៏បង្កើតមនុស្សឲ្យដូចរូបអង្គទ្រង់ គឺបានបង្កើតគេឲ្យចំនឹងរូបអង្គទ្រង់នោះឯង ក៏បង្កើតគេឡើងជាប្រុសជាស្រី 』 រូបរបស់ព្រះមានន័យថាវិញ្ញាណដែលនៅជាមួយព្រះក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ និយាយម្យ៉ាងទៀតវាមានន័យថាព្រះគ្រីស្ទបានយាងមកផែនដីក្នុងសាច់ឈាម។ បុរសទីមួយឈ្មោះអ័ដាមដើរតួជារូបកាយមួយដែលជាប់នឹងវិញ្ញាណទាំងអស់ដូចជាមនុស្សមានបាប។ អាដាមចុងក្រោយគឺដើរតួជារូបកាយដែលរំដោះមនុស្សមានបាប។
នៅរ៉ូម ៥:១៤『ប៉ុន្តែ ចាប់តាំងពីលោកអ័ដាម ដរាបដល់លោកម៉ូសេ នោះសេចក្ដីស្លាប់បានសោយរាជ្យលើទាំងពួកអ្នក ដែលធ្វើបាប មិនមែនដូចជាអំពើរំលងរបស់លោកអ័ដាមផង ដែលលោកជាគំរូពីព្រះអង្គដែលត្រូវយាងមក 』 អ្នកដែលមិនបានធ្វើបាបដូចជាបាបរបស់អ័ដាមគឺជាទេវតាដែលមិនបានរក្សាជំហររបស់ពួកគេក្នុងការចាកចេញពីព្រះ។ គឺអាដាមបរិភោគផ្លែឈើពីស្ត្រីហើយស្ត្រីនោះបរិភោគផ្លែឈើដោយផ្ទាល់។ ស្ត្រីនោះបានព្យាយាមចាកចេញពីព្រះដោយរំលោភលើបទបញ្ជារបស់ព្រះហើយថាព្រះគ្រីស្ទមានទំនួលខុសត្រូវចំពោះវិញ្ញាណដែលត្រូវចាកចេញហើយបានចាកចេញពីព្រះ។
នៅក្នុងយ៉ូហាន ១:៥១『រួចទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា ប្រាកដមែន ខ្ញុំប្រាប់អ្នកជាប្រាកដថា អ្នករាល់គ្នានឹងឃើញ មេឃបើកចំហ និងពួកទេវតានៃព្រះហោះឡើងហោះចុះលើកូនមនុស្ស។ 』 ឃ្លានេះក៏ត្រូវបានលើកឡើងនៅក្នុងលោកុប្បត្ដិ ២៨:១២ ។ នេះគឺជាអ្វីដែលព្រះបានបង្ហាញដល់យ៉ាកុប (អ៊ីស្រាអែល) និងដំណឹងល្អរបស់យ៉ូហាន (១:៥១) គឺជាអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលទៅកាន់ណាថាណែល។ បុត្រមនុស្សជាគ្រិស្ដ។ ជណ្តើរនេះក៏មានន័យថាព្រះគ្រីស្ទដែរ។ វាមានន័យថាទេវតាដែលបានធ្វើបាបតាមរយៈព្រះគ្រីស្ទបានចុះមកផែនដីនេះនិងតាមរយៈព្រះគ្រីស្ទដល់នគររបស់ព្រះ។ មនុស្សទីមួយគឺអ័ដាមនិងអ័ដាមចុងក្រោយគឺជាព្រះគ្រីស្ទតែមួយ។ ការបង្ហាញរបស់សាវ័កប៉ូលនៅក្នុងកូរិនថូសទី ១ ១៥:៤៥
នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ១: ២៦-២៧『ទ្រង់ក៏មានព្រះបន្ទូលថា ចូរយើងធ្វើមនុស្ស ឲ្យដូចជារូបយើង ឲ្យមានភាពដូចយើង ហើយឲ្យមានអំណាចលើត្រីសមុទ្រ សត្វហើរលើអាកាស និងសត្វជើង៤ដែលនៅលើផែនដីទាំងមូល ព្រមទាំងសត្វលូនវារដែលវារនៅលើផែនដីផង ទ្រង់ក៏បង្កើតមនុស្សឲ្យដូចរូបអង្គទ្រង់ គឺបានបង្កើតគេឲ្យចំនឹងរូបអង្គទ្រង់នោះឯង ក៏បង្កើតគេឡើងជាប្រុសជាស្រី 』 រូបរបស់ព្រះមានន័យថាវិញ្ញាណដែលនៅជាមួយព្រះក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ និយាយម្យ៉ាងទៀតវាមានន័យថាព្រះគ្រីស្ទបានយាងមកផែនដីក្នុងសាច់ឈាម។ បុរសទីមួយឈ្មោះអ័ដាមដើរតួជារូបកាយមួយដែលជាប់នឹងវិញ្ញាណទាំងអស់ដូចជាមនុស្សមានបាប។ អាដាមចុងក្រោយគឺដើរតួជារូបកាយដែលរំដោះមនុស្សមានបាប។
នៅរ៉ូម ៥:១៤『ប៉ុន្តែ ចាប់តាំងពីលោកអ័ដាម ដរាបដល់លោកម៉ូសេ នោះសេចក្ដីស្លាប់បានសោយរាជ្យលើទាំងពួកអ្នក ដែលធ្វើបាប មិនមែនដូចជាអំពើរំលងរបស់លោកអ័ដាមផង ដែលលោកជាគំរូពីព្រះអង្គដែលត្រូវយាងមក 』 អ្នកដែលមិនបានធ្វើបាបដូចជាបាបរបស់អ័ដាមគឺជាទេវតាដែលមិនបានរក្សាជំហររបស់ពួកគេក្នុងការចាកចេញពីព្រះ។ គឺអាដាមបរិភោគផ្លែឈើពីស្ត្រីហើយស្ត្រីនោះបរិភោគផ្លែឈើដោយផ្ទាល់។ ស្ត្រីនោះបានព្យាយាមចាកចេញពីព្រះដោយរំលោភលើបទបញ្ជារបស់ព្រះហើយថាព្រះគ្រីស្ទមានទំនួលខុសត្រូវចំពោះវិញ្ញាណដែលត្រូវចាកចេញហើយបានចាកចេញពីព្រះ។
នៅក្នុងយ៉ូហាន ១:៥១『រួចទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា ប្រាកដមែន ខ្ញុំប្រាប់អ្នកជាប្រាកដថា អ្នករាល់គ្នានឹងឃើញ មេឃបើកចំហ និងពួកទេវតានៃព្រះហោះឡើងហោះចុះលើកូនមនុស្ស។ 』 ឃ្លានេះក៏ត្រូវបានលើកឡើងនៅក្នុងលោកុប្បត្ដិ ២៨:១២ ។ នេះគឺជាអ្វីដែលព្រះបានបង្ហាញដល់យ៉ាកុប (អ៊ីស្រាអែល) និងដំណឹងល្អរបស់យ៉ូហាន (១:៥១) គឺជាអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលទៅកាន់ណាថាណែល។ បុត្រមនុស្សជាគ្រិស្ដ។ ជណ្តើរនេះក៏មានន័យថាព្រះគ្រីស្ទដែរ។ វាមានន័យថាទេវតាដែលបានធ្វើបាបតាមរយៈព្រះគ្រីស្ទបានចុះមកផែនដីនេះនិងតាមរយៈព្រះគ្រីស្ទដល់នគររបស់ព្រះ។ មនុស្សទីមួយគឺអ័ដាមនិងអ័ដាមចុងក្រោយគឺជាព្រះគ្រីស្ទតែមួយ។ ការបង្ហាញរបស់សាវ័កប៉ូលនៅក្នុងកូរិនថូសទី ១ ១៥:៤៥
『ដូចជាសេចក្ដីដែលចែងទុកពីលោកអ័ដាម ដែលជាមនុស្សមុនដំបូងថា «បានត្រឡប់ជាមានព្រលឹងរស់» តែលោកអ័ដាមក្រោយបង្អស់ ជាវិញ្ញាណដ៏ប្រោសឲ្យរស់វិញ 』
『រួចព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះទ្រង់មានព្រះបន្ទូលសួរទៅស្ត្រីថា ឯងបានធ្វើអ្វីដូច្នោះ នាងទូលឆ្លើយថា ពស់វាមកល្បួងបញ្ឆោតខ្ញុំម្ចាស់ ហើយខ្ញុំម្ចាស់បានទទួលទាន 』 (លោកុប្បត្ដិ
៣:១៣)
វាហាក់ដូចជាព្រះកំពុងសួរស្ត្រីអំពីមូលហេតុដែលនាងបរិភោគផ្លែឈើប៉ុន្តែព្រះគម្ពីរពន្យល់ពីដំណើរការនេះ។
ហើយមូលហេតុសំខាន់គឺត្រូវបង្ហាញតាមរយៈស្ត្រី។
វាគឺជាការសារភាពថាវិញ្ញាណនៃនគរព្រះចង់ដូចព្រះបន្ទាប់ពីត្រូវបានបោកបញ្ឆោតដោយសាតាំង។
នៅទីនេះព្រះជាម្ចាស់បង្ហាញពីការភ័ន្តច្រឡំរបស់សាតាំងនិងការលោភលន់នៃវិញ្ញាណ
(ភាពសុចរិតដោយខ្លួនឯង) ។
វាមិនមែនជាការដែលសាថានចូលមករកនាងទេពីព្រោះនាងលោភលន់មុនគេប៉ុន្តែនាងលោភលន់នឹងការបំភាន់របស់សាតាំង។
មិនយូរប៉ុន្មានការភូតភររបស់សាថានអាចត្រូវបានប្រើដោយភាពលោភលន់។ នៅកូល៉ុស ៣: ៥『ដូច្នេះ ចូរសម្លាប់និស្ស័យសាច់ឈាមរបស់អ្នករាល់គ្នា ដែលនៅផែនដីនេះចេញ គឺជាការសហាយស្មន់ស្មោកគ្រោក សម្រើបសម្រាល ប៉ងប្រាថ្នាអាក្រក់ និងសេចក្ដីលោភ ដែលរាប់ទុកដូចជាការថ្វាយបង្គំរូបព្រះ 』
ការនៅលើផែនដីមានន័យថាស្លាប់។
ព្រះគម្ពីរចែងថា“ មានសេចក្តីលោភលន់នៅក្នុងត្រសាលនៃផែនដីនេះហើយពួកគេត្រូវតែស្លាប់”
។ ដូច្នេះសាវ័កប៉ូលបានពិពណ៌នាអំពី«សមាជិកនៃផែនដី»ថាជាបុរសចំណាស់ម្នាក់នៅក្នុងរ៉ូម
៦: ៦『ដោយដឹងសេចក្ដីនេះថា មនុស្សចាស់របស់យើង បានត្រូវឆ្កាងជាមួយនឹងទ្រង់ហើយ ដើម្បីឲ្យតួអំពើបាប បានត្រូវសូន្យទៅ ប្រយោជន៍កុំឲ្យយើងនៅបម្រើអំពើបាបទៀតឡើយ 』 បុរសចំណាស់ (សមាជិកនៃផែនដី)
ត្រូវតែស្លាប់ហើយបានកើតជាសមាជិកនៃវិញ្ញាណមកពីស្ថានសួគ៌។ នៅក្នុងរ៉ូម ៦: ៤『ដូច្នេះ យើងបានត្រូវកប់ជាមួយនឹងទ្រង់ហើយ ដោយទទួលជ្រមុជក្នុងសេចក្ដីស្លាប់ ដើម្បីឲ្យយើងបានដើរក្នុងជីវិតបែបថ្មី ដូចជាព្រះគ្រីស្ទបានរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ ដោយសារសិរីល្អ នៃព្រះវរបិតាដែរ 』
មនុស្សគ្រប់គ្នាដែលមិនបានកើតមកក្នុងជីវិតថ្មីគឺជាកូនរបស់មារ។
ព្រះយេស៊ូវក៏បានមានបន្ទូលទៅកាន់អ៊ីស្រាអែលដែលមិនគោរពតាមព្រះបន្ទូលដូចជាអារក្សដែរ។
ប្រសិនបើមនុស្សមិនបរិភោគអ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់ប្រទានអោយទេពួកគេសុទ្ធតែជាកូនចៅរបស់មារ។
វាបង្ហាញពីអ្វីដែលពួកវិញ្ញាណដែលបានធ្វើបាបនៅក្នុងនគររបស់ព្រះអមដោយការបំភាន់ដោយសាតាំង។
វិញ្ញាណដែលមិនបានរក្សាឋានៈរបស់ខ្លួនបានធ្វើបាបប្រឆាំងនឹងព្រះប៉ុន្ដែសាតាំងជាកម្មវត្ថុនៃការជំនុំជំរះរបស់ព្រះ។
ទេវតាដែលបានធ្វើបាបបានដឹងពីឆន្ទៈរបស់ពួកគេនៅក្នុងពិភពលោកដោយវិញ្ញាណហើយត្រលប់មកវិញបន្ទាប់ពីដឹងថាគំនិតរបស់ពួកគេគឺខុស។
មនុស្សអាចប្រែចិត្តនិងប្រើព្រះគ្រីស្ទជាជណ្តើរដើម្បីវិលត្រឡប់ទៅនគរព្រះវិញ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយសាថានកំពុងបោកបញ្ឆោតថា "ភាពសុចរិតរបស់គាត់" នៅតែអាចសម្រេចបាននៅលើផែនដីនេះ។ ជីវិតអស់កល្បជានិច្ចមិនមែនជាអ្វីដែលមនុស្សអាចទទួលបានសម្រាប់ខ្លួនគេនោះទេប៉ុន្តែវាត្រូវបានផ្តល់ឱ្យដោយព្រះ។ វាមិនអាចទៅរួចទេក្នុងការត្រលប់ទៅនគរព្រះលើកលែងតែអ្នកបដិសេធខ្លួនឯងព្រោះអ្នកលោភលន់ (idola) ។ ភាពខុសគ្នារវាងអ្នកដែលធ្វើតាមព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនិងអ្នកដែលធ្វើតាមច្បាប់គឺថាតើពួកគេបដិសេធខ្លួនឯងដែរឬទេ។ ច្បាប់គឺព្យាយាមបំពេញសេចក្តីសុចរិតដោយគោរពតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ ទោះយ៉ាងណាអ្នកដែលធ្វើតាមព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធគឺជាអ្នកដែលបានស្លាប់ពីរូបកាយសាច់ឈាមហើយត្រូវបានបង្កើតឡើងវិញនៅក្នុងរូបកាយនៃវិញ្ញាណ។ ដូច្នេះវាគឺជាការរត់គេចពីច្បាប់នៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទហើយរស់នៅដូចគ្នានឹងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដឹកនាំ។ ដើម្បីស្តាប់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដឹកនាំអ្នកត្រូវតែចាំថាអ្នកបានស្លាប់ជាមួយព្រះគ្រីស្ទរាល់ថ្ងៃ។
មនុស្សអាចប្រែចិត្តនិងប្រើព្រះគ្រីស្ទជាជណ្តើរដើម្បីវិលត្រឡប់ទៅនគរព្រះវិញ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយសាថានកំពុងបោកបញ្ឆោតថា "ភាពសុចរិតរបស់គាត់" នៅតែអាចសម្រេចបាននៅលើផែនដីនេះ។ ជីវិតអស់កល្បជានិច្ចមិនមែនជាអ្វីដែលមនុស្សអាចទទួលបានសម្រាប់ខ្លួនគេនោះទេប៉ុន្តែវាត្រូវបានផ្តល់ឱ្យដោយព្រះ។ វាមិនអាចទៅរួចទេក្នុងការត្រលប់ទៅនគរព្រះលើកលែងតែអ្នកបដិសេធខ្លួនឯងព្រោះអ្នកលោភលន់ (idola) ។ ភាពខុសគ្នារវាងអ្នកដែលធ្វើតាមព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនិងអ្នកដែលធ្វើតាមច្បាប់គឺថាតើពួកគេបដិសេធខ្លួនឯងដែរឬទេ។ ច្បាប់គឺព្យាយាមបំពេញសេចក្តីសុចរិតដោយគោរពតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ ទោះយ៉ាងណាអ្នកដែលធ្វើតាមព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធគឺជាអ្នកដែលបានស្លាប់ពីរូបកាយសាច់ឈាមហើយត្រូវបានបង្កើតឡើងវិញនៅក្នុងរូបកាយនៃវិញ្ញាណ។ ដូច្នេះវាគឺជាការរត់គេចពីច្បាប់នៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទហើយរស់នៅដូចគ្នានឹងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដឹកនាំ។ ដើម្បីស្តាប់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដឹកនាំអ្នកត្រូវតែចាំថាអ្នកបានស្លាប់ជាមួយព្រះគ្រីស្ទរាល់ថ្ងៃ។
Comments
Post a Comment